Przeznaczenie Łazienek zarówno za czasów Stanisława Augusta Poniatowskiego jest takie samo, mianowicie odbywanie się różnorodnych imprez kulturalnych, naukowych, rozrywkowych i sportowych.

Łazienki to określenie całej znajdującej się w tym miejscu przestrzeni, w tym: Pałacu na wyspie (przekształcona łaźnia), Białego Domku- drewnianego budynku, zaprojektowanego w stylu klasycystycznym, pierwszym, zbudowanym od podstaw budynku w Łazienkach przez Stanisława Augusta Poniatowskiego, Teatru na wyspie- powstałym w 1786 roku w pobliżu Pałacu na wodzie, gdzie mieszczą się rzeźby poszczególnych sławnych aktorów teatralnych, a dziś są w nim wystawiane przedstawienia teatralne i koncerty, Starej Pomarańczarni- powstałej w XVIII wieku, przeznaczonej wówczas do przechowywania drzew pomarańczowych, czy ogrodów: Królewskiego, Belwederskiego, Modernistycznego.

Niedaleko łazienek znajduje się również Ogród Botaniczny Uniwersytetu Warszawskiego, powstały w 1818 roku, na terenie którego znajduje się również Obserwatorium Astronomiczne Uniwersytetu Warszawskiego, które w trakcie założenia było jednym z najnowocześniejszym w Europie.

Pomysłodawcą wzniesienia budowli był Józef Stalin, pod hasłem „Dar narodów radzieckich dla narodu polskiego”, natomiast architektem Lew Rudniew. Początkowy zamysł uwzględniał wybudowanie przed pałacem pomniku Józefa Stalina, jednak plan ten nigdy nie wszedł w życie.

Na 30 piętrze znajduje się taras widokowy, niegdyś nieogrodzony, był miejscem fali samobójstw. Po zaistniałych incydentach postanowiono założyć w owym miejscu kraty. Przed Pałacem znajdują się dwie rzeźby: Adama Mickiewicza oraz Mikołaja Kopernika. W 2000 roku, w noc sylwestrową odsłonięto drugi co do wielkości zegar w Europie, zwany Zegarem Milenijnym.

Od 2007 roku Pałac Kultury i Nauki widnieje w rejestrze zabytków. Dziś budynek ten jest siedzibą wielu firm i instytucji. Znaleźć można w nim m.in. kina, kawiarnie, teatry, księgarnie, muzea. Mieści się w nim również sala konferencyjno- widowiskowa, mieszcząca aż 3000 tysiące osób (Sala Kongresowa). W budynku  organizowane są także różnego rodzaju targi.

Mimo, iż wielu Warszawiaków nie darzy go sympatią, gdyż uważają go za symbol dominacji radzieckiej i komunizmu, jest on nieodłącznym, charakterystycznym elementem współczesnej Warszawy.

Mimo słabej wówczas pozycji w Europie i oporów ze strony Rosji, skutkującej wybuchem wojny domowej w 1772 roku oraz rozbiorem Polski na rzecz trzech państw, tj. Rosji, Austrii i Prus, Król Polski postanowił zreformować miasto. Utworzył w 1773 roku Komisję Edukacji Narodowej, otwierając nowe szkoły zarówno w miastach jak i wsiach, stworzył stałą armię wojsk polskich, poprawił sytuację ekonomiczną kraju, nadał pewne prawa chłopom.

W latach 1788-1792 powołano Sejm Czteroletni, dzięki czemu zwiększyły się możliwości dalszej reformacji Polski. Z biegiem czasu państwa posiadające najmocniejsze pozycje w Europie przestały interesować się losami Polski, gdyż były zajęte prowadzeniem wojen. To pozwoliło na samodzielniejsze działania na rzecz powstającej Konstytucji. Udział w jej tworzeniu brali m.in. Ignacy Potocki oraz Hugo Kołłątaj.

Po dość długo trwających reformach i zmianach Konstytucji, obradach w Zamku Królewskim w Warszawie, konfliktach i protestach, została ona przyjęta przytłaczającą większością głosów. 7 maja 1791 roku marszałkowie Sejmu wydali Uniwersał uchwalający Konstytucję.

Ludność – 1,7 mln

Aglomeracja – 3 mln

Powierzchnia – 517,24km²

Historia Warszawy sięga nawet IX wieku. Pierwsze osady tam założone to Bródno, Kamion, Jazdów. Ok. 1294 roku książę Bolesław II Mazowiecki założył nową osadę o nazwie Warszowa- siedzibę książąt mazowieckich, potem stolica Mazowsza. Stolicą Polski została w 1596 roku, za decyzją króla Zygmunta III Wazy.